Je ziet het overal. Gezocht: nieuwe collega. Gezocht: teamlid. Gezocht: versterking. Ik snap het. Je hebt iemand nodig. Dus je gaat zoeken. Ik kijk daar vanuit Verleuker perspectief anders tegenaan: volgens mij wil je gezocht en gevonden worden als aantrekkelijke werkgever.
We zitten in een markt met tekorten. Mensen hebben keuze.
Als jij schrijft: “gezocht”, denken weinig: yes, daar ga ik op reageren.
Het voelt wat afstandelijk en formeel. En vooral: hetzelfde als al die andere berichten. 13 in een dozijn. Prima als jij je daar prettig bij voelt. Dan kan je nu stoppen met lezen.
“Gezocht” is vanuit jou gedacht. Jij hebt een probleem. Jij hebt een plek. Jij zoekt een oplossing. Maar degene die je wilt bereiken denkt: waarom zou ik daarvoor kiezen?
Niet zoeken, maar prikkelen.
Niet invullen, maar uitdagen.
Wat zou dat met jou doen als je iets anders “zoekt”?
Mensen die energie krijgen van wat ze doen.
Die het leuk vinden om samen iets neer te zetten.
Is dat iets waar jij energie van krijgt?
Maar we zorgen wel voor iets anders. Plezier, aandacht, energie en een plek waar je graag naartoe gaat. Dat voelt anders, want dan reageer je niet omdat je “gezocht” wordt.
Maar omdat je denkt: hé… dit is misschien wel iets voor mij.
Het zit in: hoe je iets zegt, hoe je iemand aanspreekt en hoe je iemand laat voelen dat hij welkom is. Dus niet: melden bij de receptie, maar welkom bij
Dat is net even anders en prikkelender en laat gelijk zijn dat je vanuit de ander denkt. Wanneer zou je willen dat we je bellen of bij je langskomen? Gek he, maar wel leuk en anders.
Misschien moeten we stoppen met zoeken, tenzij het “verdachten” zijn.
Doe eens gek. De eerste 5 die reageren maak ik graag een Verleukende wervingstekst voor.
Stop met zoeken, start met bieden!
